Kultura Zesłania Ducha Świętego



Nawróciła się w wieku 16 lat. Idąc ku wierze, przeżyła nawet spotkanie z religijną sektą. Kiedy dojrzała, całą swoją aktywność zawodową skupiła na misjach i Kościele, w zamian Duch Święty powierzył jej funkcję Prezydent Międzynarodowych Służb Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym (ICCRS) i zaprowadził aż do Papieskiej Rady ds. Świeckich. W wywiadzie promującym jej wizytę podczas rekolekcji Ogień dla nas i całego świata 13 maja, Michelle Moran opowiada o tajemnych drogach Ducha Świętego.

Małgorzata Gadomska: Proszę opowiedzieć o korzeniach swojej religijności: czy u podstaw było doświadczenie wiary w rodzinie, nagłe nawrócenie?

Michelle Moran: Wychowałam się w rodzinie, która nie była religijna, nie chodziliśmy do kościoła. Jednak poprzez różne wydarzenia w moim życiu, w wieku 16 lat – nawróciłam się. Na początku spotkałam religijną sektę na ulicy, potem na obozie dla młodzieży, doświadczyłam Boga, poprzez świadectwo innych młodych ludzi.

Jak doszło do tego, że została Pani Prezydent Międzynarodowych Służb Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym (ICCRS)?

Byłam liderką w charyzmatycznej odnowie w kościele w Anglii, i założycielką charyzmatycznej wspólnoty Syjon w Anglii. W latach 80. i 90. pracowałam jako misjonarka w Europie Środkowo-Wschodniej i początkowo byłam członkiem Komisji Europejskiej ICCRS. Stamtąd zostałam wybrana do Rady Międzynarodowej ICCRS, i zostałam Prezydentem tej organizacji w 2006 roku.

Jaka jest historia i cele Międzynarodowych Służb Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym, jaki jest charakter Państwa ruchu oraz jak wygląda wasza współpraca z Watykanem (Ojcem Świętym)?

ICCRS to posługa, a jedną z wielu jej form są Szkoły Ewangelizacji i Misji działające na całym świecie. Zajmujemy się także szkoleniami ewangelizacyjnymi w ramach naszych programów formacji międzynarodowej. ICCRS jest głównym organem koordynującym w CCR na całym świecie. Jesteśmy organem służącym, a nie kierującym, a nasza misja ma promować i służyć CCR na arenie międzynarodowej.


Działamy jako most między Stolicą Apostolską a światową CCR poprzez Papieską Radę ds. Świeckich, Życia i Rodziny. Zachęcamy ludzi CCR do wierności nauczaniu magisterium Kościoła i kontynuujemy wspieranie wzrostu dojrzałości kościelnej poprzez nasze międzynarodowe programy kształcenia i formowania. ICCRS otrzymało papieską akceptację jako prywatne stowarzyszenie wiernych w 1993 roku i ma biuro w Watykanie. Jako prezydent ICCRS spotykam się z Ojcem Świętym podczas różnych spotkań w Watykanie, byłam członkiem Papieskiej Rady ds. Świeckich od 2006 roku. Mieliśmy też kilka prywatnych wizyt u papieża Franciszka, które dotyczyły złotego jubileuszu CCR, który odbędzie się w dzień Zesłania Ducha Świętego w 2017 roku.


W jaki sposób pracujecie w ICCRS nad reewangelizacją „chrześcijan z imienia” i nad ewangelizacją kultury oraz struktur społecznych na wszystkich kontynentach?

Oferujemy "usługi", np. materiały źródłowe, formację i szkolenia, wytyczne duszpasterskie itd. Od czasu do czasu organizujemy międzynarodowe konferencje dotyczące konkretnych tematów, np. charyzmatów, chrztu w Duchu Świętym. Zbieramy narody razem regionalnie, aby ludzie mogli się uczyć od siebie nawzajem, i abyśmy mogli zbudować rodzinę CCR. Mamy ludzi, których możemy wysłać do krajów na całym świecie, aby wspomóc wzrost CCR. Prowadzimy dialog z całym Kościołem wraz z innymi ruchami eklezjalnymi. Mamy również komisję doktrynalną, która jest w stanie zaoferować refleksję teologiczną na różne tematy związane z CCR.


Czym był Wieczernik dla apostołów, czym jest dzisiaj dla nas?

Sala na Górze mieściła się w Jerozolimie, była miejscem modlitwy, Apostołowie gromadzili się tam, czekając na wypełnienie się słów Jezusa: „Nie opuszczajcie Jerozolimy, ale oczekujcie spełnienia się obietnicy Ojca, […], wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym” (Dz, 1, 4-5). Dzisiaj dla każdego z nas Wieczernik jest wtedy, gdy zbieramy się na modlitwie i czekamy na Pana, aby napełnił nas oddechem Ducha Świętego.


Jak młodzież, która dopiero co przyjęła sakrament bierzmowania i jest u progu życia chrześcijańskiego może dbać o osobistą świętość i zintegrować się ze wspólnotą kościelną, by nie obudzić się po latach z poczuciem samotności w bliżej nieokreślonym Kościele?

Wszyscy potrzebujemy społeczności, aby pomagać darom, które otrzymaliśmy, aby wzrosnąć. Młodzi ludzie potrzebują innych młodych, ale potrzebują też zrównoważonej społeczności wiary. Powinna nią być parafia, ale ponieważ parafie są tak duże - budowanie mniejszych grup modlitewnych i grup apostolskich dzielących się wiarą jest niezbędne dla wzrostu i życia młodzieży.

Czym jest chrzest w Duchu Świętym? Czym jest modlitwa językami?

Chrzest w Duchu Świętym jest przeobrażającym całe życie doświadczeniemmiłości Boga Ojca, wlanym w czyjeś serce przez Ducha Świętego, a otrzymanym przez poddanie się władzy naszego Pana Jezusa Chrystusa. Przynosi żywy sakramentalny chrzest i bierzmowanie, pogłębia komunię z Bogiem i innymi chrześcijanami, gorliwie ewangelizuje i wyposaża osobę z charyzmatami do służby i misji.

Modlitwa językami była darem przyjętym przez Apostołów w dniu Pięćdziesiątnicy. Domaga się szczegółowego wyjaśnienia, ponieważ ma kilka aspektów. Jednak najprostszym jest dar modlitwy, dzięki któremu możemy się modlić tak jak Jezus, w Duchu. Św. Paweł mówi w Liście do Rzymian 8, że gdy nie wiemy, jak się modlić, Duch Święty może się modlić w nas, co dla mnie jest właśnie darem języków. Jest to piękny język modlitwy. Dar języków, modlitwa wstawiennicza i wiele innych darów Ducha mają korzenie biblijne. Każdy kto otworzy się na nie – może je otrzymać! A kiedy zaczynamy żyć pełnią życia dzięki Duchowi, jesteśmy prowadzeni drogami dobroci, świętości i prawdy.


Jaki jest stosunek Papieża Franciszka do odnowy charyzmatycznej w Kościele katolickim?

Papież Franciszek skierował pięć przemówień do CCR. Oficjalne teksty z Watykanu znajdują się na stronie internetowej ICCRS. Jeszcze w Buenos Aires Franciszek należał do CCR, a zaraz po wyborze na papieża został mianowany doradcą biskupim CCR.

Czym jest kultura Pięćdziesiątnicy?

Przede wszystkim jest obszernym tematem. Papież Jan Paweł II powiedział: „Kultura Pięćdziesiątnicy może owocować cywilizacją miłości i przyjaznego współistnienia narodów". Papież Benedykt XVI często mówił o kulturze Zesłania Ducha Świętego w kontekście ewangelizacji, zrodzonej z Ducha Świętego. Z pewnością chodzi tu o transformację społeczeństwa. Duch Święty sprawia, że wszystko jest nowe.

Jaka jest istota ekumenizmu w naszych czasach? Czy jest możliwy ekumenizm, jedność z innymi kościołami bez Eucharystii i adoracji Najświętszego Sakramentu?

To złożona kwestia, już tylko pierwsze pytanie domaga się teologicznego dokumentu, aby go w jakikolwiek sposób zrozumieć. Papież Franciszek często mówi o „duchowym ekumenizmie", tutaj nie odnosi się do dogmatu, praktyki sakramentalnej itp. „Duchowy ekumenizm” jest ekumenizmem serca braci i sióstr w Kościołach oraz wspólnotach chrześcijańskich, którzy wierzą w Jezusa jako swojego osobistego Pana i Zbawiciela. Mówi, że jedność zaczyna się od modlitwy. Ojciec Święty często nawiązywał także do zjednoczonego chrześcijańskiego świadectwa, w którym ludzie oddawali swoje życie za Jezusa jako męczennicy.

Prowadzenie, oprac. Małgorzata Gadomska